பழந்தமிழரின் ஆயுதங்கள்

1. வளரி (இரும்பு அரிவாள் வீசுதல்)

2. மடுவு (மான் கொம்புகள்)

3. சுருள் வால் (கர்லிங் பிளேடு)

4. வால் (வாள்) + கேடயம் (கேடயம்)

5. இட்டி அல்லது வேல் (ஈட்டி)

6. சவுக்கை

(சவுக்கு)

7. கட்டாரி (முஷ்டி கத்தி)

8. வீச்சறுவல் (போர் மச்சி)

9. சிலம்பம் (நீண்ட மூங்கில்)

10. வில் + அம்பு 

Weapons of Pazhamthamizh

1. Valari (throwing iron sickle)

2. Maduvu (deer horns)

3. Surul Vaal (curling blade)

4. Vaal (sword) + Ketayam (shield)

5. Itti or Vel (spear)

6. Savukku (whip)

7. Kattari (fist blade)

8. Veecharuval (battle Machete)

9. Silambam (long bamboo)

10. Bow + Arrow

  1.  வளரி (இரும்பு அரிவாள் வீசுதல்)

வளரி என்பது பண்டைய தமிழரால் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒருவகை வளைதடி போன்ற கருவி ஆகும். இதனை தப்பித்தோடியவர்களை பிடிப்பதற்கும், கால்நடைகளை திருடிச்செல்லும் திருடர்களைப் பிடிப்பதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டது.  இது போன்ற ஆயுதங்களை  வளைதடி, திகிரி,  பாறாவளை, சுழல்படை, கள்ளர்தடி, படைவட்டம்  என்றும் அழைத்தனர்.

வளரின் அமைப்பு  

இது ஆஸ்திரேலிய ஆதிவாசியினர் பயன்படுத்தும் பூமராங் ஆயுதத்தின் வடிவமைப்பைப் போன்றது. ஒரு பூமராங்கை  ஒரு முறை எறிந்தால் அது எறிந்தவரின் கையிலேயே திரும்ப வந்துவிடும். ஆனால் தமிழர்கள் பயன்படுத்தும் வளரி அப்படியல்ல. வளரிகள் பல்வேறு அமைப்புகளில் உள்ளன. இது பொதுவாக வளைந்த இறக்கை வடிவ மரத்தால் செய்யப்பட்டதாகும். சில வளரிகளின் முகடுகள் பட்டையாக கூர்மையாக இருக்கும்.

ஓடுபவர்களை உயிருடன் பிடிக்க ஒரு மரத்தாலான வளரியை  பயன்படுத்தப்படுகிறது. கால்களைக் குறிவைத்து சுழற்றி வீச வேண்டும்.  சில வளரிகள் இரும்பிலும் செய்யப்படுகின்றன. பட்டையான கூர்மையான வளரியை வீசினால் சுழன்று கொண்டே சென்று வெட்டப்படக்கூடிய இலக்காக இருந்தால் வெட்டி செய்து விடும்.

வளரின் பயன்கள் 

வளரி என்பது மான் வேட்டையின் போது பயன்படுத்தப்படும் ஆயுதம். பண்டைய போரிலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. தமிழ்நாட்டில் சிவகங்கை, பட்டுக்கோட்டை, மதுரை மற்றும் ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களின் சில பகுதிகளில் வளரி எறிதல் போட்டிகளும் நடைபெற்றிருக்கின்றனர். சிவகங்கையில் ஆட்சியில் இருந்த மருது சகோதரர்களும், அவர்களின் தளபதிகளான வைத்திலிங்க தொண்டைமானும் வளரியை ஆயுதமாக பயன்படுத்தி ஆங்கிலேயர்களுடன் போரிட்டதாக கூறப்படுகிறது.

கள்ளர்கள், மறவர்கள் மற்றும் வலையர்கள் வேட்டையின் போது வளரியை பயன்படுத்தினர். நாட்டார் கள்ளர்கள் திருமணத்தின் போது இரு குடும்பத்தினரும் தங்கள் கலாச்சாரத்தின் அடையாளமாக வளரியை மாற்றிக் கொள்கின்றனர். வளரியை அனுப்பி மணமகளை அழைத்து வா “send the valari and bring the bride” என்றார்கள். புதுக்கோட்டை மன்னர்கள் தங்கள் ஆயுதக் கிடங்கில் எப்போதும் வளரி ஆயுதங்களை இருப்பில் வைத்திருந்தனர்.

  1.  Valari (throwing iron sickle)

Valari is a kind of bow-like instrument used by ancient Tamils. It was used to capture runaways and cattle thieves. Such weapons were also called Valtadi, Tigiri, Paravala, Spindle, Kallartadi, and Pidavattam.

Valar system

It is similar in design to the boomerang weapon used by Australian Aborigines. A boomerang is thrown once and returns to the thrower’s hand. But the word used by Tamils ​​is not like that. Growers exist in a variety of settings. It is usually made of curved wing-shaped wood. The crests of some cultivars are sharply pointed.

A wooden stake is used to capture runners alive. Aim at the legs and throw it in a spin. Some growers are also made of iron. Throwing a barbed spike will spin and cut if it’s a target that can be cut.

Benefits of Valeri

Valari is a weapon used during deer hunting. Also used in ancient warfare. In some parts of Sivagangai, Pattukottai, Madurai, and Ramanathapuram districts in Tamil Nadu, Vali throwing competitions are also held. It is said that the ruling Maruthu brothers in Sivaganga and their generals Vaithilinga Thondaimaan fought the British using Valari as a weapon.

Poachers, maravars and nethers used vali during hunting. Natar Kallars At the time of marriage both the families change the valari as a symbol of their culture. They said “send the valari and bring the bride”. Pudukottai kings always kept valari weapons in stock in their armoury.

  1.  மடுவு (மான் கொம்புகள்)

மறு அல்லது மடு என்றும் அழைக்கப்படும் மடுவு இந்தியாவிலிருந்து வந்த ஆயுதம் ஆகும். “சிலம்பம் தமிழ் தற்காப்புக் கலைகளில்” பயன்படுத்தப்படும் பல ஆயுதங்களில் இதுவும் ஒன்று.

பொதுவாக மட்டுவு என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது மான் கொம்புகளால் செய்யப்பட்டதால், இதனை மான் கொம்பு என்று  குறிப்பிடப்படுகிறது, குறிப்பாக “இந்திய பிளாக்பக் ஆன்டிலோப் செர்விகாப்ரா” என குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இரட்டை கத்தி போல் கருதப்படுகிறது. ஆயுதம் பொதுவாக இரண்டு குறுக்குவெட்டுகளால் இணைக்கப்பட்ட எதிர் திசைகளில் சுட்டிக்காட்டும் இரண்டு கொம்புகளைக் கொண்டுள்ளது, அவை கைப்பிடிகளாகவும் செயல்படுகின்றன. சிலம்பம் வல்லுநர்கள் சிலம்பம் மாணவர்களுக்கு இந்த ஆயுதத்தை பல்வேறு வழிகளில் எதிரிகளை எதிர்கொள்ளவும், தற்காப்பு அல்லது தாக்குதலைப் பயன்படுத்தவும் கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள்.

ஒரு மட்டுவு சண்டை எப்போதும் சிலம்பத்தின் மரியாதையுடன் தொடங்கும். அதன் பிறகு மட்டுவுவின் சண்டை ஆரம்பமாகும். பொதுவாக, சிலம்ப வீரன் மட்டுவு தாக்குதலை தற்காப்புடன் பயன்படுத்த விரும்புகிறான், அதே சமயம் அனுபவம் வாய்ந்த மற்றும் குறுகிய கால சிலம்ப பயிற்சியாளர்கள் எதிரிகளை எதிர்த்துப் போராட இதைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

பிற்கால மாறுபாடுகள் பெரும்பாலும் எஃகுடன் பூசப்பட்டு சில சமயங்களில் தோல் அல்லது எஃகு தகடு கொண்ட கவசமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. பஞ்சாபில், மறு பொதுவாக எஃகு மூலம் உருவாக்கப்பட்டது . இதேபோன்ற ஒரு ஆயுதம், ஒரு மான் கொம்பில் பொருத்தப்பட்ட கைப்பிடியைக் கொண்டிருந்தது, இது ஒரு ஊன்றுகோலாகவும், வழக்கமான ஆயுதங்களை எடுத்துச் செல்ல தடை விதிக்கப்பட்ட ஜோகிகளுக்கு தற்காப்பு கருவியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

2. Maduvu (deer horns)

Maduvu also known as Re or Madu is a weapon from India. It is one of the many weapons used in “Silambam Tamil Martial Arts”.

Commonly known as mattuvu, it is referred to as antelope as it is made of antlers, specifically “Indian blackbuck antelope cervicapra”. It is considered a double-edged sword. The weapon usually consists of two horns pointing in opposite directions connected by two crossbars, which also serve as handles. Silambam experts teach Silambam students to use this weapon in a variety of ways to confront enemies, either defensively or offensively.

A modular fight always starts with the courtesy of the cymbal. After that, the battle of Maduvu begins. In general, a chimpanzee prefers to use the matuvu attack defensively, while experienced and short-term chimpanzees use it to combat opponents.

Later variants were often clad in steel and sometimes used leather or steel plate armour. In Punjab, they are generally made of steel. A similar weapon, which had a handle mounted on a deer horn, was used as a crutch and as a defensive tool for Jogis who were forbidden to carry conventional weapons.

  1. சுருள் வால் (கர்லிங் பிளேடு)

சுருள் பட்டை என்பது மெல்லிய உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட வளைக்கக்கூடிய நீண்ட வாளாகும். அது ஒருவரின் உடலை ஊடுருவி வெட்டக்கூடிய அளவுக்கு கூர்மையானது. இதனை ஒரு வளையமாக சுருட்டிவிடலாம் . முக்கால் அங்குல அகலமும், நான்கு அல்லது ஐந்தரை அடி நீளமும் கொண்ட இந்த வாளை இரும்புச் சவுக்கு என்றும் சொல்லலாம். தமிழர்கள் பயன்படுத்தும் போர்க்கருவிகளில் இதுவும் ஒன்று.

தமிழில் இந்த ஆயுதத்திற்கு இன்னொரு பெயர் சுருள் வாள். இந்த வாள் இன்றும் தென் தமிழகத்தில் பயன்பாட்டில் உள்ளது. வர்மக் கலை, குத்து வரிசை போன்ற தற்காப்புக் கலைகளில் இந்த வாள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது வட கேரள தற்காப்புக் கலையான களரிப்பயிற்று முறைப்படி உருமி எனவும், தென் கேரள தற்காப்புக் கலையான களரிப்பயிற்று முறைப்படி சுட்டு வாள் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாள், மலையாள வார்தைகளான திரும்பு அல்லது சுழல் என்ற பொருள் கொண்ட சுட்டு மற்றும் வாள் ஆகிய இரு சொற்களையும் சேர்த்து சுட்டு வாள் என்ற பெயர் பெற்றுள்ளது. சண்டையின் போது இதனை சுழற்றிப் பயன்படுத்துவதால் இப்பெயர் இதற்கு மிகவும் பொருத்தமானதாக அமைந்துள்ளது. 

சுருள் பட்டையைப் பயன்படுத்துவதில் சிறந்த பயிற்சியாளராக ஆவதற்கு  வலிமை மற்றும் வேகத்தை விட நெகிழ்வுத்தன்மை மற்றும் சாமர்த்திய தன்மை தேவைப்படுகிறது. அதை சுழற்றி எதிராளியின் தாக்குதலை நிறுத்துவது மிகவும் கடினமான மற்றும் ஆபத்தான கலையாகும். சரியாக கையாளப்படாவிட்டால், பயனருக்கு நிரந்தர காயம் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது. கலையில் வல்லுநர்கள் கூட அதைப் பயன்படுத்தும்போது சிதறாத முழு கவனம் தேவை. பல எதிரிகள் மத்தியில் ஒருவர் தனியாக சிக்கிக் கொள்வது போன்ற சூழ்நிலைகளில் சுய பாதுகாப்புக்கு ஒரு சுருள் வாள் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். இடுப்பில் பட்டையாக இதை அணிய முடியும் என்பதால், ஒருவரிடம் இது இருப்பதைப் பிறர் அறிவது எளிதல்ல. எடுத்துச் செல்லவும் எளிதாக இருக்கும்.

3. Surul Vaal (curling blade)

A scroll bar is a bendable longsword made of thin metal. It is sharp enough to penetrate and cut one’s body. It can be rolled into a ring. About three-quarters of an inch wide and four or five and a half feet long, this sword is called an iron whip. This is one of the weapons used by the Tamils.

Another name for this weapon in Tamil is Surul Val. This sword is still in use in South Tamil Nadu today. This sword is used in martial arts like Varma art and kuthu sura. It is called Urumi after the North Kerala martial art of Kalaripayattu and Sutu Val after the South Kerala martial art of Kalaripayattu. This sword is named Suttu Val by combining the Malayalam words Suttu and Vaal meaning turn or spin. The name is apt for it as it is used in a twirl during a fight.

Becoming a good curler requires flexibility and dexterity rather than strength and speed. Spinning it and stopping the opponent’s attack is a very difficult and dangerous art. If not handled properly, there is a possibility of permanent injury to the user. Even experts in art require undivided attention while using it. A scroll sword is very useful for self-defense in situations where one has stuck alone among many enemies. Since it can be worn as a waist belt, it is not easy for others to know that one has it. It is also easy to carry.

  1. வால் (வாள்) + கேடயம் (கேடயம்)

வால் என்பது கூர்மையான முனைகள் கொண்ட நீளமான உலோகத் துண்டு, இது வெட்டுவதற்கும் குத்துவதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  உலகின் பல நாகரிகங்களிலும் இந்த ஆயுதம் பல நூற்றாண்டுகளாக பயன்படுத்தப்பட்டது. வாள் ஒரு நீண்ட கத்தி மற்றும் ஒரு கைப்பிடி கொண்டது. அதன் அலகு நேராகவோ அல்லது வளைவாகவோ இருக்கலாம்.

குத்தும் வாட்களில் அதன் அலகு முனை கூர்மையாகவும், நேராகவும் மற்றும் வளைக்காமல் இருக்க வேண்டும். வெட்டு கத்தியின் அலகு ஒன்று அல்லது இரண்டு பக்கங்களிலும் கூர்மையான விளிம்புகளுடன் வளைந்திருக்கும். வாள் அலகின் விளிம்புகள் வெட்டுவதற்கு ஏற்றது மற்றும் அலகின் கூர்முனை குத்துவதற்கு ஏற்றது. பெரும்பாலும் பெரும்பாலும் வாள்கள் இந்த இரண்டு பயன்பாட்டிற்காகவும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. 

வாள் சண்டையின் அடிப்படை நோக்கம் மற்றும் வடிவம் பல நூற்றாண்டுகளாக மாறாமல் உள்ளது. இருப்பினும், அதன் நுட்பங்கள் அது ஆய்வு செய்யப்பட்ட பண்பாடுகள் மற்றும் காலங்களைப் பொறுத்து வேறுபடுகின்றன. இது முதன்மையாக வாள் அலகு வடிவமைப்பு மற்றும் அதன் நோக்கத்தில் உள்ள வேறுபாடுகள் காரணமாக இருந்தது. புராணங்கள், இலக்கியங்கள் மற்றும் வரலாற்றில் பல வாள்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர்களிலிருந்து, அவற்றின் மதிப்பைப் பற்றி நாம் அறியலாம். வரலாற்று ரீதியாக, வெண்கல யுகத்தில் குத்துவாளில் இருந்து உருவானது, பழமையான வெண்கல வாள் கிமு 1600 இல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பிந்தைய இரும்பு கால வாள் மிகவும் குறுகியதாகவும், கைப்பிடியில் குறுக்கு காப்பு இல்லாமல் இருந்தது.

கேடயம் 

கேடயம் என்பது தனிப்பட்ட பாதுகாப்புக் கவசத்தின் ஒரு வகையாகும்.  இது போர்களின் போது அம்புகள் போன்ற எறியக்கூடிய ஆயுதங்களைத் தடுப்பதற்கும், வாள், ஈட்டிகள் மற்றும் தாக்குதல் கோடரிகள் போன்ற ஆயுதங்களிலிருந்து, தாக்குதல்களைத் திசை திருப்புவதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கேடயங்கள் பல்வேறு அளவுகளில் இருக்கின்றன. சில உடல் முழுவதையும் மறைக்கும் அளவுக்கு பெரியவை, போர்களில் இருவர் ஒருவரோடு ஒருவர் மோதும் போது பயன்படுத்தக்கூடிய அளவு சிறியதாக இருக்கும். கேடயங்களின் தடிமன் தேவைக்கேற்ப மாறுபடும். எறிந்த ஈட்டிகளைத் தடுக்க தடிமனான மரப் பலகைகளால் கேடயங்கள் செய்யப்பட்டன. போர்களின் போது பயன்படுத்தப்படும் கேடயங்கள் மெல்லியதாகவும் கையாள எளிதாகவும் இருக்கும்.

4. Vaal (sword) + Ketayam (shield) 

A sword is a long piece of metal with sharp edges, used for cutting and stabbing. This weapon has been used by many civilizations of the world for centuries. The sword has a long blade and a handle. Its unit can be straight or curved. Drilling vats must have a sharp, straight, and unbent tip. The cutting blade unit is curved with sharp edges on one or both sides. The edges of the sword unit are suitable for cutting and the spikes of the unit are suitable for stabbing. For the most part, swords are designed for both of these uses.

The primary purpose and form of sword fighting have remained unchanged over the centuries. However, its techniques differ depending on the cultures and periods in which it is studied. This was primarily due to differences in the design of the sword unit and its purpose. From the names given to many swords in mythology, literature, and history, we can learn about their value.

Historically, it evolved from the dagger in the Bronze Age, and the earliest known bronze sword was discovered around 1600 BC. The Late Iron Age sword was very short and lacked a cross brace on the hilt.

A shield is a type of personal protective armor. It is used during battles to block throwable weapons such as arrows and to deflect attacks from weapons such as swords, spears, and attack axes. Shields come in various sizes. Some are large enough to cover the entire body, while others are small enough to be used when two-on-one fighting. The thickness of the shields varies as per requirement. Shields were made of thick wooden planks to block thrown spears. Shields used during battles are thin and easy to handle.

  1. இட்டி அல்லது வேல் (ஈட்டி)

ஈட்டி என்பது மரம் அல்லது இரும்பினால் செய்யப்பட்ட பழங்கால ஆயுதமாகும. வேல் என்னும் ஆயுதமும் மற்றும் ஈட்டி என்னும் ஆயுதமும் ஒரே மாதிரியாக இருந்தாலும், இரண்டுக்கும் ஒரு சிறிய வித்தியாசம் உள்ளது. வேல் நுனிக்கு கீழே வட்ட வடிவில் முடிவடைகிறது. ஈட்டி ஒரு நேர் கோட்டில் முடிகிறது.

போர்களின் போதும், அரசரின் பாதுகாப்பிற்கு காவலர்கள்  கைகளில் ஈட்டியை  ஏந்தியிருப்பார். அதுமட்டுமல்லாமல், ஈட்டிகளை ஆதிகால மனிதர்கள் மீன் பிடிக்க பயன்படுத்தியதாக தெரிகிறது. ஈட்டி எட்டுறமட்டும் பாயும், பணம் பாதாள மட்டும் பாயும் என்றொரு பழமொழியும் உள்ளது.

5.  Itti or Vel (spear

A spear is an ancient weapon made of wood or iron. Although the sword weapon and the spear weapon are similar, there is a slight difference between the two. The vine ends in a rounded shape below the tip. The spear ends in a straight line.

During the wars, the guards would carry spears in their hands to protect the king. In addition, spears seem to have been used by early humans to catch fish. There is a saying that money flows only to the bottom of the arrow.

  1. சவுக்கை (சவுக்கு)

சவுகு என்பது ஒரு தமிழ் சொல். இதனை சாட்டை என்று அழைப்பர். சவுக்கானது கைகளில் ஏந்தி சண்டையிடப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு பாரம்பரிய ஆயுதமாகும். இந்திய தற்காப்புக் கலைகளில் குறிப்பாக சிலம்பம் மற்றும் களரிப்பயிற்று ஆகியவற்றில் சவுகு பற்றி பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. அதேபோல இந்தோ-மலாய் சிலட் தற்காப்புக் கலையிலும் சவுகு பற்றி பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. சிலம்பக் கலையில் சாட்டையில் அடிவாங்குவதை  சவுக்கு அடி என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இவை பொதுவாக நடுவொலிப்பியில் நடைபெறுகின்றன.

6. Savukku (whip)

Chaugu is a Tamil word. It is called a whip. A whip is a traditional hand-held weapon used for fighting. Whip training is practiced in Indian martial arts, particularly in Silambam and Kalaripairidh. Similarly, in the Indo-Malay martial art of silat, the whip is trained. In Silambam art, whipping is also called whipping. These usually take place in the middle vowel.

  1.  குத்துவாள் (முஷ்டி கத்தி or கட்டாரி  )

கட்டாரி என்பது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வகை குத்துவாளாகும். இந்த குத்துவாளின்  தனித்துவமான அம்சம் அதன் H- வடிவ கைப்பிடி ஆகும். இந்த குத்துவாள்  இந்திய துணைக்கண்டத்தில் மிகவும் பிரபலமானது மற்றும் தனித்துவமானது. வழிபாட்டு சடங்குகளிலும் கட்டாரிகள் இடம்பெற்றுள்ளனர்.

தென்னிந்தியாவில் தோன்றிய இந்த ஆயுதத்தின் பழங்காலப் பெயர் கட்டாரி என்ற தமிழ்ச் சொல்லாகும். இது தமிழில் குத்துவாள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது சமஸ்கிருதத்தில் கட்டாரா அல்லது கட்டாரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், காலனித்துவ மொழிபெயர்ப்பின் தொடர்ச்சியாக இந்த வார்த்தை நவீன ஹிந்தியில் கட்டார் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கன்னடத்தில் கட்டாரி என்றும்,  மலையாளத்தில் கட்டார என்றும்,  மராத்தியில் கட்யாரா என்றும், பஞ்சாபியில் கட்டார் என்றும், இந்தியில் கட்டாரா (அ) கட்டாரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

கட்டாரி என்பது இந்தியாவில் தோன்றிய ஒரு ஆயுதம். அதன் ஆரம்பகால வடிவங்கள் 14 ஆம் நூற்றாண்டின் விசயநகரப் பேரரசுக்கு முந்தையவை. நடுவிரல் ஆள்காட்டி விரலுக்கு இடையில் வைத்திருக்கும் முஷ்டிகா என்ற குத்துவாலில்  இருந்து உருவானதாக கருதப்படுகிறது.

7. Kattari (fist blade)

Katari is a type of dagger native to the Indian subcontinent. A unique feature of this dagger is its H-shaped handle. This dagger is very popular and unique in the Indian subcontinent. Kataria are also featured in liturgical rituals.

The ancient name of this weapon, which originated in South India, is the Tamil word, Katari. It is also known as Kuttuval in Tamil. It is called Katara or Katari in Sanskrit. However, as a continuation of the colonial translation, the word is known as Kattar in modern Hindi.

In Kannada as Katari, in Malayalam as Katara, in Marathi as Katara, in Punjabi as Kattar, and in Hindi as Katara (a) Kattari.

Katari is a weapon that originated in India. Its earliest forms date back to the 14th century Vijayanagara Empire. The middle finger is thought to have evolved from the mushtika, a dagger held between the index finger.

  1. வீச்சறுவல் (போர் மச்சி) 

வீச்சறுவாலுக்கு படை மிரட்டி என்றொரு இன்னொரு பெயரும் உண்டு. ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் வாளை எறிந்து விட்டு, எதிரியின் ரத்தத்தை (உயிர்க்கு ஆபத்து இல்லாமல்) தெறிக்க விட்டு, எதிரியின் பின்னால் நிற்கும் சிறுபடையை இப்படித் தெறிக்கும் ரத்தத்தால் பயமுறுத்தலாம். இந்த வாள் மூன்றடி நீளம் உடையது, பிடியிலிருந்து பிறை வடிவ நுனி வரை ஒரே மாதிரியான வடிவம் கொண்டது.

8. Veecharuval (battle Machete)

Veecharuval also has another name as Bada Mirati. By throwing the sword in a certain way, the enemy’s blood would be spattered (without danger to life) and the infantry standing behind the enemy could be frightened by the spattering of blood. The sword is three feet long and has a uniform shape from the hilt to the crescent-shaped tip.

  1. சிலம்பம் (நீண்ட மூங்கில் பணியாளர்) 

சிலம்பம் என்பது தமிழர்களின் தற்காப்புக் கலை மற்றும் தமிழர்களின் வீர விளையாட்டு ஆகும். பேச்சு வழக்கில், இந்த விளையாட்டை  கம்பு சுற்றுதல் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஒரு விரிவான தற்காப்புக் கலையாகும், ஏனெனில் காம்புகளை கையாளுதல், கால் அசைவுகள் மற்றும் உடல் அசைவுகள் மூலம் தம்மை பாதுகாத்தல் போன்ற பல கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. சிலம்பாட்டம் என்பது எதிராளிகள் வீசும் கம்பை தடுப்பது மற்றும் எதிராளியின் உடலை கம்பால் (தொடு புள்ளி ) தொடுதல் போன்றவை  அடிப்படையாகக் கொண்டது. சிலம்பம் கற்க குறைந்தது ஆறு மாதங்கள் ஆகும். இதற்காக தமிழ்நாட்டில் பல சிலம்பாட்ட கழகங்கள் உள்ளன. சிலம்பாட்டம் ஆட குறைந்தது இரண்டு பேர் தேவை. சிலம்பாட்டப் போட்டிகளில் நன்கு பயிற்சி பெற்ற வீரர்கள் மட்டுமே விளையாடுகிறார்கள், இப்போதெல்லாம் ஆண்களும் பெண்களும் சிலம்பாட்டத்தைக் கற்று விளையாடுகிறார்கள். திருவிழாக்கள், கோவில் விழாக்கள் மற்றும் ஊர்வலங்களில், சிலம்பாட்டம் அவசியம் இடப்பெறும். இக்கலை திருவள்ளூர், திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மற்றும் கன்னியாகுமரி மாவட்டங்களில் பரவலாக நடைமுறையில் உள்ளது.

சிலம்பு என்ற சொல்லில் இருந்து சிலம்பம் என்ற வார்த்தை வந்தது. சிலம்பு என்றால் ஒலித்தல். சிலம்பம் என்ற பெயர் சிலம்பம் ஆடும் போது ஏற்படும் பொதுவான ஒலிகளிலிருந்து பெறப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. “சிலம்பம்” என்ற சொல் “சிலம்பல்” என்ற வினைச்சொல்லில் இருந்து பிறந்தது.

சிங்கம், புலி போன்ற விலங்குகளிடம் இருந்து தற்காத்துக் கொள்ள மக்கள் கையாண்ட முறையே சிலம்பம் என்ற கலையாக வளர்ந்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது. கம்பு (தடி ), சிறிய கத்தி மற்றும் கோடாரி போன்ற சிறிய ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி விலங்குகளிடமிருந்து தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்ள இந்தக் கலையைப் பயன்படுத்தினார்கள்.

சிலம்ப கலையின் அகழ்வாராய்ச்சி சான்றுகள் மிகவும் பழமையானவை. கி.மு 2000 ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த ஆதிச்ச நல்லூர் அகழ்வாராய்ச்சியில் 32 வகையான சிலம்ப ஆயுதங்கள் கிடைத்துள்ளன. இவை சென்னை அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. எகிப்திய வீரர்கள் பயன்படுத்திய நான்கு அடி நீளமுள்ள கம்பு ஒன்று பிரிட்டனில் உள்ள அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தக் கம்பை அவர்கள் பயன்படுத்திய விதம் சிலம்பத்தை ஒத்திருப்பதால், கலாச்சாரப் பரிமாற்றத்தின் ஒரு பகுதியாக தமிழ்நாட்டிலிருந்து எகிப்து வரை சிலம்ப கலையும் பரவியதாக நம்பப்படுகிறது.

9. Silambam (long bamboo staff)

Silambam is a martial art of the Tamils ​​and a heroic sport the Tamils. Colloquially, this game is also known as kambu round. It is a comprehensive martial art as it consists of many elements such as swing manipulation, footwork, and body movement to protect oneself. Silambatam is based on blocking the opponent’s javelin and touching the opponent’s body with the javelin (touch point). It takes at least six months to learn the cymbal. For this, there are many Silambata Kazhagams in Tamil Nadu. At least two people are needed to perform the dance. Only well-trained players play in chimpanzee tournaments, nowadays both men and women learn and play chimpanzees. In festivals, temple functions, and processions, Silambatam is a must. This art is widely practiced in Tiruvallur, Tirunelveli, Thoothukudi, and Kanyakumari districts.

From the word silambu comes the word silambu. Chilambu means ringing. The name Silambam is said to be derived from the common sounds made when playing the Cymbal. The word “silambam” is born from the verb “silambal”.

It is said that the art of Silambam developed as a method used by people to protect themselves from animals like lions and tigers. They used this art to defend themselves from animals using small weapons like kambu (stick), small knife and axe.

  1. வில் + அம்பு

வில் என்பது வளைவான வடிவமுடைய, அம்புகளை எய்த உதவும் சாதனமாகும். வில்லின் இரண்டு முனைகளின் இணைப்பு நாண் என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் நாண் பின்னால் இழுக்கப்படும் போது வில்லின் முனைகள் வளைந்திருக்கும். நாணை விடுவிக்கையில் , வளைந்த கிளையின் வேகம் அம்பின் திசைவேகமாக மாறும். வில்லில் இருந்து அம்புகளை எய்யும் கலை அல்லது விளையாட்டு வில்வித்தை என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்று, வில் மற்றும் அம்புகள் முக்கியமாக வேட்டையாடுவதற்கும் மற்றும் விளையாட்டுகளுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

வில் செய்பவரை “வில்செய்வோன்” என்றும், அம்பு செய்பவரை “அம்பன்” என்றும், உலோக அம்பு முனைகளை செய்வோர் “அம்புக்கொல்லன்”  என்றும் அழைக்கப்படுவர். நவீன அம்புகள் 22 அங்குலங்கள் (56 செமீ) முதல் 30 அங்குலம் (76 செமீ) வரை நீளம் கொண்டவை.

மேல் பழையகற்காலத்திற்கும் மற்றும் இடைகற்காலத்திற்கும் நடுவில் தான்  வில் மற்றும் அம்பு தோன்றியது. 16 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து வெடிபொருட்கள் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு, பழங்காலத்தில் வேட்டையாடுதல் மற்றும் போரில் வில் ஒரு முக்கிய ஆயுதமாக இருந்தது.

10. Bow + Arrow

A bow is a curved shaped instrument used to shoot arrows. The connection of the two ends of the bow is called the chord, and the ends of the bow are bent when the string is pulled back. When the coin is released, the velocity of the bent branch becomes the velocity of the arrow. The art or sport of shooting arrows from a bow is called archery. Today, bows and arrows are mainly used for hunting and sports.

A person who makes a bow is called a “vilseyon”, an arrow maker is called an “ampan”, and a person who makes metal arrowheads is called an “archer”. Modern arrows range from 22 inches (56 cm) to 30 inches (76 cm) in length.

It was between the Upper Palaeolithic and the Mesolithic that the bow and arrow appeared. Before the widespread use of explosives in the 16th century, the bow was an important weapon in hunting and warfare in ancient times.

Leave a Reply

Your email address will not be published.